print paginaSkaGeN, Aantekeningen uit het ondergrondse

De frêle Clara Van den Broek zet een van haar sterkste rollen neer. Als blaffenden man. (Knack)
 
“Lief publiek, ik wil u graag iets tonen, iets van mezelf. Niet uit narcisme. Niet uit exhibitionisme. Ik wil graag weten of u ook voelt wat ik voel. Of u ook lijdt aan schaamte, lafheid, grootheidswaan, eenzaamheid, hunkering naar liefde. Misschien in miniatuurvorm, zonder dat iemand het ziet? Ik zal het u niet vragen, u zal niet hoeven antwoorden. Maar wij zullen het voelen, of we samen zijn.”

Met deze woorden opent actrice Clara van den Broek haar brief aan het publiek. Het is de opmaat voor Aantekeningen uit het ondergrondse, een pakkende monoloog, gebaseerd op de gelijknamige novelle van Fjodor Dostojevski. Het verhaal van een man – in dit geval schitterend en overtuigend gespeeld door een vrouw – die zo hard en onverdroten nadenkt tot hij nog nauwelijks tot handelen in staat is. En die uiteindelijk de liefde als ultieme reddingsboei ontdekt.

Met op 15 maart na de voorstelling een sit-in met Clara Van den Broek. Onder leiding van Jonathan Hertzberg wordt er nagesproken over het thema van deze Invasie: zijn we nog in staat om echt in opstand te komen? Geïnspireerd door de discussies wordt er live een muurschildering gemaakt.

IN DE PERS

Clara van den Broeck zet een zeer geloofwaardig personage neer, en weet in een register van bewegingen en stemvariaties heel puntig een duister wereldje te graveren. … Aantekeningen uit het ondergrondse is een krachtige symbiose van inhoud en spel, van woord en klanken. (Theatermaggezien)

Een van de succesvolste en meest bewierookte voorstellingen van dit Skagen is DegrotemonD. … Deze monoloog is totaal anders maar even beklijvend. Met dank aan de sterke tekst van Dostojevski en de opvallende speelstijl van Clara Van den Broek. Ze wisselt af tussen grotesk spel met droogkomische afdronk en intiem spel waar de oprechtheid en fragiliteit van af stralen. (Knack)

Het is bewonderenswaardig hoe Clara van den Broek erin slaagt de innerlijke strijd tussen de rede en het gevoel waarmee de ondergrondse mens worstelt, tot uiting te brengen. Ze is gezegend met een retorisch vernuft dat ze tot in de puntjes beheerst. In combinatie met het avant-gardistische muziekspel van Harald Austbo worden de gevoelens van schaamte, frustratie en vervlogen hoop nog beter in de verf gezet. … Aantekeningen uit het Ondergrondse is een sterk staaltje theater, waarin de – rationele – emoties bij wijlen hoog oplopen, maar waarbij de boodschap wel overkomt: louter rationaliseren maakt niet gelukkig. (CJP)