print paginaWe zijn op zoek naar muziek die heel lichamelijk is

Het trio Drums Are For Parades uit Gent was een van de revelaties van het afgelopen concertjaar in Vlaanderen en komt voor het festival Sonic Connections naar de Brakke Grond. De groep speelt weliswaar een unieke combinatie van mathmetal en noiserock, dankzij hun nietsontziende intensiteit, ongebreidelde experimenteerdrang, hoog technisch vermogen en open geest slagen de drie bandleden er wel degelijk in die muziek voor een steeds breder wordend publiek toegankelijk te houden.

door Willem Jongeneelen

Bandlid Wim Reygaert (gitaar/zang) snapt die bredere aandacht wel. ‘Naast luid zijn we ook nog altijd sexy en groovy. Oké, dat zijn wellicht twee foute termen, maar daar komt het wel op neer. Bij onze shows zien we dus niet alleen metalheads met bierbuiken, maar ook vrouwen die dansen. Er zitten in onze muziek ook veel meer zaken opgesloten dan alleen mathmetal en noise. Er zitten lijnen in die je kunt voelen en waarop je kunt bewegen.’

Wim Reygaert startte de band eind 2007 toen drummer Piet Dierickx en hij al bij de tweede repetitie wisten dat ‘het er bonk op zat’. Het voelde muzikaal goed en elke klap kwam aan. Die sound was er nog niet eerder en daarmee wilden ze verdergaan. ‘We waren op zoek naar muziek die heel lichamelijk is. Niet alleen door het volume, ook door de structuren. Ons eerste optreden diende als opening van een fototentoonstelling van Nicolas Karakatsanis. Het duurde slechts zeventien minuten, maar iedereen was omver geblazen. Dat was voor ons het bewijs dat onze muziek werkte.’ Drums Are For Parades denkt niet in hokjes. ‘Onze filosofie is dat er in elk genre wel een goed nummer zit. We laten ons beïnvloeden door zowel klassiek, metal, dance, pop als singersongwriters. We luisteren naar Wagner, Led Zeppelin én Bonnie ‘Prince’ Billy, al zou je dat laatste wellicht niet denken. We spelen met contrasten en doen graag precies dat wat men niet verwacht. Onze bandnaam zet mensen op het verkeerde been en voor de hoes van Master wilde ik juist het tegenovergestelde van een doodskop. We zijn chemici. Voor ons is muziek maken in een laboratorium zitten en zaken samensmijten tot het ontploft. Ik doel niet alleen op volume of zwaarheid, maar het moet wel ergens effect hebben.’

Op Master, het debuutalbum, is saxofonist Jørgen Munkeby te horen. Het is een opvallende combinatie, metal met blazers. Reygaert: ‘Munkeby vertaalt in zijn eigen band jazz naar metal en is op zijn manier een even avontuurlijke muzikant als wij. We hebben eens een paar van onze tracks laten spelen door zeven koperblazers. Later hebben we die combinatie op het podium gebracht.

Visueel komt het goed over. Opnieuw is er dat contrast, dat ons zo aanspreekt. Zwart tegenover wit, de textuur van de blazers tegenover die van de gitaren. Misschien zijn we gewoon egoïsten. We zijn namelijk nogal snel verveeld. Onze experimenteerdrang komt voort uit het feit dat we onszelf steeds willen verrassen. Heel beredeneerd gaat dat allemaal niet. Alles gebeurt puur op gevoel. We hebben het over muziek, dus dat zal wel kloppen.

Sonic Connections, het jaarlijkse festival voor de nieuwste ontwikkelingen uit de Vlaamse en Nederlandse alternatieve pop- en rockmuziek, vindt plaats van 21.04.11 t/m 23.04.11. Ook hier speelt Drums Are For Parades samen met blazers: het saxofoontrio Shamans Of The Deaf Country (21.04.11).

Willem Jongeneelen is freelance popjournalist voor OOR