
print pagina'Het mooie uit een gekke wereld halen, dat is voor mij Tilt'
Met (Re):TILT geeft Vlaams Cultuurhuis de Brakke Grond een groep jonge fotografen de kans om hun werk voor de tweede keer voor te stellen. Eerder werd hun werk in het kader van BREDAPHOTO tentoongesteld. Bij deze herneming mochten de fotografen hun reeks opnieuw presenteren en de presentatie eventueel bijschaven of aanvullen met nieuw werk. In de expositie (Re): TILT laten zij zien hoe de mens zich staande probeert te houden in de chaos die hem omringt. Of situaties waarin elk houvast verdwenen lijkt te zijn. Elisa Brenters (1986) heeft naar eigen zeggen altijd haar analoog fototoestel mee om details van het dagelijkse leven te fotograferen.

Hoe begon jij aan de opdracht TILT?
Ik heb eigenlijk niet zoveel nagedacht. Ik begon zelf al met fotograferen met een klein analoog toestel. Ik werk dus nog met filmrolletjes. Ik was al bezig met de mooie momenten in het leven te fotograferen, toen ze me de opdracht gaven om iets te maken rond een wereld die tilt aan het slaan is. Ik dacht direct:’ Dit is gewoon tilt!’ Je moet daar niet te ver voor kijken want alles is heel gek en vreemd aan het worden. Mensen zijn vaak heel alienated. Het mooie uit een gekke wereld halen waar er zo’n grote verschillen zijn en zo’n grote contradicties, dat is voor mij tilt.
Besloot je iets te veranderen aan je originele reeks?
Ik heb niets aan mijn reeks veranderd maar wel een deel toegevoegd. Tilt sloot voor mij af op 1 januari en daarna ben ik begonnen met selecteren, bewerken en editten. Nadien besloot ik wel met mijn reeks door te gaan. Ik heb mijn kleine camera altijd en overal bij me, waar ik ook naartoe ga. Ik neem altijd een foto als ik iets moois zie. Een detail of een uitsnede in de werkelijkheid, dat vind ik fantastisch. Ik voel een drang om dat vast te leggen.
Ik heb dus een tweede reeks gemaakt die op die eerste reeks van Tilt aansluit en die stel ik nu ook tentoon tegen de glazen wand. De twee reeksen hangen gewoon naast elkaar. De eerste is chronologisch. Dat zijn vier lijnen op volgorde, allemaal heel strak. Die tweede zijn helemaal niet chronologisch en daar heb ik meer op associatieve van beelden gelet. Hoe zien de beelden eruit en hoe werken ze in clusters.
Sluit die tweede reeks naadloos aan op je eerste expositie?
Het is wel een vervolg op de eerste reeks maar het is niet helemaal hetzelfde. Ik heb de werkelijkheid anders benaderd. Ik ben geëvolueerd in mijn manier van kijken. De erotiek en dat jonge zit er nog altijd in maar die vorige zijn serener en de nieuwe reeks is meer chaotisch. Het is een heftige reeks vind ik maar iedereen interpreteert dat anders natuurlijk. Ik merk wel een groot verschil.
(Re):TILT loopt nog t/m 17 juli 2011




























